مگه خوشبختی ، چیزی جز دوست داشتن و دوست داشته شدنه؟

قطعا من ادم خوشبختیم ...

ک ادمای زیادی و دوربرم دارم ک با همه ی بدی هام دوسم دارن و

دوسشون دارم

بابام ک با همه ی حساسیتم روش و اذیت کردناش ، عشق و تو چشاش میبینم

مامانم ک ب روش خودش ب فکرمه و دوسم داره

غزاله ک همیشه با تشر زدناش و محبتای زیرپوستیش حالمو خوب میکنه

مسعود ک ... با همه بچگیش بهم راه حل میده ... دلم میخاد همیشه لوسش کنم و ببوسمش، از همون صدادارا ک قیافشو ی جوری میکنه !

عزیزی ک وجودش تو خونه ارامشه !

نگار ک ... ب جای نصیحت همراهیم میکنه و بهم حق میده و فوش میده !

فاطمه ای ک از راه دور ب فکرمه و کامنتای طولانی میزاره تا حالمو خوب کنه !

زهرایی ک با وجود تفاوتامون ، بهم یاداوری میکنه ک هس ...

صالحه ای ک میدونم اگه باهاش حرف میزدم کلی از ارامش وجودشو بهم تزریق میکرد ، ولی خب نمیخاستم همیشه پیشش ناله کنم ...

خدایا من همه ی اینارو میبینم و شاکرتم

فقط بهم قدرت بده ک منم ب اندازه خودشون خوب باشم

خاهش میکنم بهم لیاقت بده

خاهش میکنم خوشبختیمو ازم نگیر

خاهش میکنم ایمانمو ازم نگیر ...

+ گوربابای غریبه ها ...